ABRAIADAS E ABRAIADOS.

Cando nos sentimos abraiados e abraiadas isto é o que pasa:

Abraiadas e abraiados.

ROSEIRA DO TEU MENCER

Era un airiño soave
que se ergueu pola mañán
e viña de non se sabe.
Era un recendo de rosas
de roseira de ningures
que se meteu na porta.

O autor do poema é Xosé María Álvarez